Me ‘speto senpre, ‘speto incora
Me ‘speto senpre, ‘speto incora,
che fassa l’alba, che fassa aurora,
e che la vegna a dâme un baso,
a ufrîme el so geranio in vaso,
prima che ‘l nuòlo incora rosso
de l’ultima zornâ sia disparìo,
sora del lìo,
sora del dosso.
Xe za l’ultima ora:
la score calma e sita,
la porta via la luse de la vita,
e me son qua che ‘speto incora.
che fassa l’alba, che fassa aurora,
e che la vegna a dâme un baso,
a ufrîme el so geranio in vaso,
prima che ‘l nuòlo incora rosso
de l’ultima zornâ sia disparìo,
sora del lìo,
sora del dosso.
Xe za l’ultima ora:
la score calma e sita,
la porta via la luse de la vita,
e me son qua che ‘speto incora.