Na catarra luntene
«Ca vó ittè u sagne»
dicì duce duce
na voce di porche nd’ ‘a notte,
e com’a na màscre di Carnuère
forte forte rirìte;
o chiangìte?
Na cosicella nivre s’annacàite
e na bacchetta ianche facì signe,
ma a chi?
a nu cristiène o a nu ciucce,
a nu sorge o a na iatte?
E si facì cchiù citte u scure
nda chille pétre e piscone,
e nu pòure chenicèlle scantète
si ni ì’ mure mure,
e nisciune nisciune rispunnìite
a chille menze iastéme,
e chiuvìte.
Na catarra luntene
uìta sapé cché séme.
dicì duce duce
na voce di porche nd’ ‘a notte,
e com’a na màscre di Carnuère
forte forte rirìte;
o chiangìte?
Na cosicella nivre s’annacàite
e na bacchetta ianche facì signe,
ma a chi?
a nu cristiène o a nu ciucce,
a nu sorge o a na iatte?
E si facì cchiù citte u scure
nda chille pétre e piscone,
e nu pòure chenicèlle scantète
si ni ì’ mure mure,
e nisciune nisciune rispunnìite
a chille menze iastéme,
e chiuvìte.
Na catarra luntene
uìta sapé cché séme.