Lengas dai frus di sera

«Na greva viola viva a savarièa vuèi Vínars...»
(No, tas, sin a Ciasarsa; jot li ciasis e i tínars

lens ch’a trimin tal ríul). «Na viola a savarièa...»
(Se i síntiu? a son li sèis; un aunàr al si plea

sot na vampa di aria). «Na viola a vif bessola...»
Na viola: la me muàrt? Sintànsi cà parsora

di na sofa e pensàn. «Na viola, ahi, a cianta...»
Chej sígus di sinisa i sint sot chista planta,

strinzimmi cuntra il stomi massa vif il vistít.
«Dispeàda la viola par dut il mond a rit...»

A è ora ch’i recuardi chej sígus ch’a revòchin
da l’orizont azúr c’un sunsúr ch’al mi inciòca.

«L’azúr...» peràula crota, bessola tal silensi
dal sèil. Sin a Ciasarsa, a son sèis bos, m’impensi...