❦
Secundum lüna
Franco Loi
❧

Secundum lüna

Büràsca de stralüsna e insajetàss

Büràsca de stralüsna e insajetàss
sura quj tecc cun l’aqua a dü piuvent.
Se ‘ndava insèma al piuvaccià, dré i pass
ch’j ghe menava, al möv d’i sentiment,
tra Burrumej, Carobbi, San Lurenz,
la Vedra, e quel gran slargàss del vent
ch’a Sant’Üstòrg l’è ‘n busch de sansuvenz...
Tenàja ‘l tempural ‘na lüm luntana,
d’un rosa magher ch’a fuj vegn sü muvenz.
Due te sét, a ‘st’ura, nigna salvana?
Milan l’é stracch. Me par de burlàgh den’,
‘m’i verdesèj d’un dì lüsiùs che svana,
tumbà, lambarinàss, truà la fen...
U sì, forsi truàm, ‘me ‘n giogh de specc
che da ‘n’ureccia vün s’enfila dren’
e in fund par trema un ciam, quajcòss de vecc,
e l’olter te sé tì, o l’è l’umbrìa
ch’a l’ültum se scunfund, e l’é ‘na recc...
Oh sì, truàm! Sun giùin. Chi l’è che pia?
E l’olter, cum’un vent, ciama dai specc.

Se ‘n culumbr vula...

Se ‘n culumbr vula, ‘n olter dré, e ‘n olter
da la grunda slarga l’ala, e l’ültum
che cul becch el se galitta e volter
par che ‘l pensa, o che le ciama, cüntum,
sì, tì, diu de l’inferna, sé mai ghe pesa,
sé ghe liga l’ala, se trist ‘me ‘n flìrtum,
lì, che par s’inala, varda ‘na scesa
d’üsèj de pass due sgarr j se sluntana?
Oh quantu ciel! quant’aria! quanta lesa!
Savè vulà, savè cantà, e svana
ogne sapiensa, se nissün te ciama.

Sì, un dì, quajvün dumandarà: perchè?

Sì, un dì, quajvün dumandarà: perchè?
E mì: perchè, perchè a tì, dulur eterna?
E nient pudarù dì, che un gran spiasè
me farà stà ‘me l’aqujla nel verna
che per la famm la massa e, sü nel cel,
la vula e, a l’ala granda, la se sterna
e per amur la rostra i sò fradel,
ma aj croz la se cuvaccia e, sulitaria,
la piang, la se despera e, là, nel gel,
la sculta quel fis’cià de mort ne l’aria
e pensa che sa no respund perchè.
❦ Secundum lüna · Franco Loi
Libri