Non negu ca li fimmini
amanu cazzu grossu,
e longu e latu e turgidu
e duru comu un ossu.

Ma chissa tua è culovria,
è sugghiu di tilaru,
è cosa di spittaculu,
Tirsi, non cc’è riparu.

La testa di ssa pifera,
sula, senza lu restu,
non sulamenti sazia,
ma ancora fa indigestu.

Voi di ssu cazzu barbaru
ca sia nna cosa magna
prova chiù indubitabili?
Nna donna si nni lagna!

Quannu trasiu ntra l’uteri
ssa furma d’allargari,
mi fici, ahimè, contorciri,
mi vinni di cacari.

M’arriminau li visceri,
ntisi squarciati a brani
l’ovara, la clitoridi,
li tubi falloppiani.

Ccu ssa gran torcia in gremiu
mi parsi ch’era prena;
li dogghi già mi vinniru
e mi mancau la lena.

Mi ricercau ogni latebra,
mi fici certa ghiotta,
ch’iu già esalava l’anima,
muria sutta la botta.

Ad ogni corpu validu
chi dava all’intestini
ssa catapulta orribili,
s’aprevanu li rini.

Si sburdi ogni veiculu,
l’uretra si sbisazza,
sgurgari ‘ulia a profluviu,
né potti, la pisciazza.

Ma, Tirsi, a chi po’ serviri
ssu gran minchiuni to?
È certu ca pri futtiri
giuvari non ti po’.

O di carrozza mettilu,
ch’è giustu, pri timuni,
o, megghiu fa, appuntiddalu
pri stanga di purtuni.

Alletta, è veru, un’anima
nna minchia di li vaschi
ma no nna spranga elettrica
ca nesci di li naschi.

Sia grossu, sia majusculu
un cazzu a tutti piaci,
ognuna lu desidera,
fa sputazzedda e taci.

Ognuna si nni giubila
d’un cazzu chi non stanca,
ma poi detesta ed odia
un cugnu chi sbalanca.

Né giusta cosa parimi
fari a nna pasturedda
nna leva matematica
ccu ssa gran manuedda.

Ch’è grossu, ch’è spropositu,
ch’è longu, matri mia!
Pri misurarlu a pollici
la manu stanchiria.

Ch’è duru, ch’è insoffribili!
E quannu, oddiu, si carca,
si fa ostinatu ed empiu,
pari un eresiarca.

Nna vecchia ottagenaria
chi ntra nn’oscura cava
havi un sticchiazzu fracitu
di pestilenti bava,

chi giaci ntra l’inerzia
allaccaratu e spanu,
e l’anni e li disgrazii
lu prolungaru all’anu,

s’in chista va ad immergirla
fissura orrenda e lasca,
dirria, doppu li spasimi:
Gesuzzu, focu e frasca!

Pri lu conatu insolitu
già m’allascai di sutta,
né foru sulu pidita,
iu m’allurdavi tutta.

D’una minchiazza simili
scanzari Diu ni pozza,
minchia ca fa stravidiri,
e tocca ccu la vozza.

Chi mai non cci putissiru
ncappari cristiani,
anzi chiuttostu vidirla
in vucca di li cani.

Pri mia, Tirsi, ristarimi
celibi mi delibru,
simmai ogni prepuziu
sarria di ssu calibru;

sarria, pri non suffririmi
in senu ssa baruffa,
cuntenta di ristarimi
lu sticchiu ccu la muffa.

Va, e quannu tu voi futtiri
abbuscati nna donna
ca sia capaci a ghiuttirsi
in gremmu ssa colonna.

E siddu un sticchiu simili
po’ darsi ntra lu munnu,
allura putrà dirisi
ca nna caverna è un cunnu.

Ccu mia ssa canna d’organu
chiù non farà sunata;
lu celu mi nni liberi,
nni restu azzaccagnata!

Cadivi ntra la trappula
sta vota, accussì fu;
è russu st’occhiu? Allargati,
tu non mi ncocci chiù!
Condividi

Commenti (0)

Accedi per pubblicare un commento.

Ancora nessun commento. Sia il primo a commentare.