Noioso son, e canto de noio
ge me fai la réa zent noiosa.
Eu vegio l’omo, com’ l’è plui croio,
tant elege vita plui grecosa
en vestir e ’n parlar de regoio
e ’n far ogna causa desdegnosa.
Sì m’è noia, no sai que me faza,
q’eu no trovo compagno gem plaza,
tanta noia me destrenz e abraza,
o’ ge’m sia, enoia me menaza.
Ben me noia e sta contra core
cativo omo podestà de terra;
rico bausaro qe è traitore;
e pover soperbio ge vol guerra;
zascun om ge è reu pagadore;
sescalco q’entro ’l desco me serra.
Molto me noia for de mesura
omo veglo prestar ad usura;
long arengar; via de coltura:
not e zorno me sta en rancura.
Si me noia preved ge s’agenza;
e vilan ge fia post a cavalo;
zascun om ge no me ten credenza;
omo q’è zeloso andar a balo;
pur me noia druda ge no asenza;
e l’entrar de testa quand eo falo;
e gadal ge è ben maridada;
carne grassa e freda peverada;
rico giuglador et om ge vada
a conseio senza invidada.
Grand noia me fai pegro scudero;
d’amigo audir mala novela;
fel segnor e moneg baratero;
soz om e reu aver muier bela;
qgi a pedon me tol lo cavalero;
e l’osberga ge s’adopla en sela;
puitana ge se faza pregar;
menudi passi per prest andar;
lassar lo ponto per temperar;
cavaler per done bagordar.
An’ me noia dona ge retegna
pezor drudo qge’l marido sia;
e vil omo divisar ensegna;
monga ge mantegna drudaria;
cativo om ge don drude mantegna;
contra dona parlar villania;
bel manzar quand eu non ai talent;
quand druda m’engegna a compliment;
dona ge per zoia quer arzent;
aspetar en porto per gran vent.
A noia m’è ancor sovra tuto
omo vil ge vol esser mesclero;
andar en zocole per lo suto;
pissi magri e veglo putanero;
quel ge consume ’l so en reu conduto;
calze ge sovercla lo braghero;
mul ge trota, destrer ge no saia;
fel scuder et om ge trop s’esmaia;
strada rota e rasot ge no taia;
I.
La maior noia ge me demena
è l’ora ge me manca *’l dinar;
e quand autrui vez cazer en pena
lo so ponto quando ven en par;
ea luitan alberg andar a cena;
bel om qe è scarso et avar;
e candela ge no luse clara;
perder bon vin per réa carara;
anc falconer per vent a auselara;
arrogant e soza tavernara.
Enoiar me fai e gran pesanza
omo dge s’adire de niente;
e tason q’eo faza a gi m’avanza;
en car consei poner molta zente;
om laro ge no perde baldanza;
zoven ge per cruciar m’adente,
Pur de noia è fata ’sta canzon:
Mat è quel ge se calza speron
per andar descalzo enl’ talon.
Canzoneta, vaten senza noia
a Ug de Pers, q’è de bona voia:
se noia è remasa, la recoia,
qual ne sa plui ge no è erba ni foia.
No me plas fant en cui è i falanza,
ni prodom qe per fraude s’avanza.
ge me fai la réa zent noiosa.
Eu vegio l’omo, com’ l’è plui croio,
tant elege vita plui grecosa
en vestir e ’n parlar de regoio
e ’n far ogna causa desdegnosa.
Sì m’è noia, no sai que me faza,
q’eu no trovo compagno gem plaza,
tanta noia me destrenz e abraza,
o’ ge’m sia, enoia me menaza.
Ben me noia e sta contra core
cativo omo podestà de terra;
rico bausaro qe è traitore;
e pover soperbio ge vol guerra;
zascun om ge è reu pagadore;
sescalco q’entro ’l desco me serra.
Molto me noia for de mesura
omo veglo prestar ad usura;
long arengar; via de coltura:
not e zorno me sta en rancura.
Si me noia preved ge s’agenza;
e vilan ge fia post a cavalo;
zascun om ge no me ten credenza;
omo q’è zeloso andar a balo;
pur me noia druda ge no asenza;
e l’entrar de testa quand eo falo;
e gadal ge è ben maridada;
carne grassa e freda peverada;
rico giuglador et om ge vada
a conseio senza invidada.
Grand noia me fai pegro scudero;
d’amigo audir mala novela;
fel segnor e moneg baratero;
soz om e reu aver muier bela;
qgi a pedon me tol lo cavalero;
e l’osberga ge s’adopla en sela;
puitana ge se faza pregar;
menudi passi per prest andar;
lassar lo ponto per temperar;
cavaler per done bagordar.
An’ me noia dona ge retegna
pezor drudo qge’l marido sia;
e vil omo divisar ensegna;
monga ge mantegna drudaria;
cativo om ge don drude mantegna;
contra dona parlar villania;
bel manzar quand eu non ai talent;
quand druda m’engegna a compliment;
dona ge per zoia quer arzent;
aspetar en porto per gran vent.
A noia m’è ancor sovra tuto
omo vil ge vol esser mesclero;
andar en zocole per lo suto;
pissi magri e veglo putanero;
quel ge consume ’l so en reu conduto;
calze ge sovercla lo braghero;
mul ge trota, destrer ge no saia;
fel scuder et om ge trop s’esmaia;
strada rota e rasot ge no taia;
I.
La maior noia ge me demena
è l’ora ge me manca *’l dinar;
e quand autrui vez cazer en pena
lo so ponto quando ven en par;
ea luitan alberg andar a cena;
bel om qe è scarso et avar;
e candela ge no luse clara;
perder bon vin per réa carara;
anc falconer per vent a auselara;
arrogant e soza tavernara.
Enoiar me fai e gran pesanza
omo dge s’adire de niente;
e tason q’eo faza a gi m’avanza;
en car consei poner molta zente;
om laro ge no perde baldanza;
zoven ge per cruciar m’adente,
Pur de noia è fata ’sta canzon:
Mat è quel ge se calza speron
per andar descalzo enl’ talon.
Canzoneta, vaten senza noia
a Ug de Pers, q’è de bona voia:
se noia è remasa, la recoia,
qual ne sa plui ge no è erba ni foia.
No me plas fant en cui è i falanza,
ni prodom qe per fraude s’avanza.