Gherardo Patecchio

Gherardo Patecchio

n. 1221 IT IT

n. 1221, Cremona

De mateza e de mati

De mateza e de mati voig dir mescladament,
per q’ig è plu per nomero qe tuta l’autra zent,
et anc del so contrario, zo è sen e saver:
cui tien l’un, lassa l’autro; tuti n’à que veder.
Lo mat om pur riando fai matez e folia:
tut zo qe ’l cor ie dis a lui par dreta via.

Plui zôa qi castiga un savio, zo m’è viso,
qe qi bates un mato oto dì o un miso.
Que val al mat riqeza né quant el pò aver,
da q’el no pò comprar de l’or sen e saver?
Mai se ’l mat omo tase, q’el no diga niente,
savio fi computado per gran part de la zente.
Qi respondes al mato segondo soa stolteza,
deventa tal com’ lui e dopla la mateza;
anz dé responder sen, tal parola è sì dreta,
q’el fia tegnudo savio, e quel mat ge l’à dita.
Sì con’ la nef no dura d’istat per lo calore,
sì desdes ad un mato s’el à gloria et onore.
Tanto val ad un mato donar onor del mondo
com’ una copa d’aigua zetar en mar perfondo.
Un mat om qe redise la mateza doi ora,
fai como ’l can qe manza zo ch’à gitado fora.
Sì con’ se volze l’usso enl pileng o’ el sta,
sì fa ’l mat en mateze, c’altro penser non à.
Leggi la poesia completa

Poesie

3

De mateza e de mati

De mateza e de mati voig dir mescladament,
per q’ig è plu per nomero qe tuta l’autra zent,
et anc del so contrario, zo è sen e saver:
cui tien l’un, lassa l’autro; tuti n’à que veder.
Lo mat om pur riando fai matez e folia:
tut zo qe ’l cor ie dis a lui par dreta via.

Plui zôa qi castiga un savio, zo m’è viso,
qe qi bates un mato oto dì o un miso.
Que val al mat riqeza né quant el pò aver,
da q’el no pò comprar de l’or sen e saver?
Mai se ’l mat omo tase, q’el no diga niente,
savio fi computado per gran part de la zente.
Qi respondes al mato segondo soa stolteza,
deventa tal com’ lui e dopla la mateza;
anz dé responder sen, tal parola è sì dreta,
q’el fia tegnudo savio, e quel mat ge l’à dita.
Sì con’ la nef no dura d’istat per lo calore,
sì desdes ad un mato s’el à gloria et onore.
Tanto val ad un mato donar onor del mondo
com’ una copa d’aigua zetar en mar perfondo.
Un mat om qe redise la mateza doi ora,
fai como ’l can qe manza zo ch’à gitado fora.
Sì con’ se volze l’usso enl pileng o’ el sta,
sì fa ’l mat en mateze, c’altro penser non à.

Delle femene

La femena fa l’om envriar como ’l vino,
fa-l desperad e nesio e fa-l tornar plui fino.

Enoio

Noioso son, e canto de noio
ge me fai la réa zent noiosa.
Eu vegio l’omo, com’ l’è plui croio,
tant elege vita plui grecosa
en vestir e ’n parlar de regoio
e ’n far ogna causa desdegnosa.
Sì m’è noia, no sai que me faza,
q’eu no trovo compagno gem plaza,
tanta noia me destrenz e abraza,
o’ ge’m sia, enoia me menaza.

Ben me noia e sta contra core
cativo omo podestà de terra;
rico bausaro qe è traitore;
e pover soperbio ge vol guerra;
zascun om ge è reu pagadore;
sescalco q’entro ’l desco me serra.
Molto me noia for de mesura
omo veglo prestar ad usura;
long arengar; via de coltura:
not e zorno me sta en rancura.
Si me noia preved ge s’agenza;
e vilan ge fia post a cavalo;
zascun om ge no me ten credenza;
omo q’è zeloso andar a balo;
pur me noia druda ge no asenza;
e l’entrar de testa quand eo falo;
e gadal ge è ben maridada;
carne grassa e freda peverada;
rico giuglador et om ge vada
a conseio senza invidada.

Grand noia me fai pegro scudero;
d’amigo audir mala novela;
fel segnor e moneg baratero;
soz om e reu aver muier bela;
qgi a pedon me tol lo cavalero;
e l’osberga ge s’adopla en sela;
puitana ge se faza pregar;
menudi passi per prest andar;
lassar lo ponto per temperar;
cavaler per done bagordar.

An’ me noia dona ge retegna
pezor drudo qge’l marido sia;
e vil omo divisar ensegna;
monga ge mantegna drudaria;
cativo om ge don drude mantegna;
contra dona parlar villania;
bel manzar quand eu non ai talent;
quand druda m’engegna a compliment;
dona ge per zoia quer arzent;
aspetar en porto per gran vent.

A noia m’è ancor sovra tuto
omo vil ge vol esser mesclero;
andar en zocole per lo suto;
pissi magri e veglo putanero;
quel ge consume ’l so en reu conduto;
calze ge sovercla lo braghero;
mul ge trota, destrer ge no saia;
fel scuder et om ge trop s’esmaia;
strada rota e rasot ge no taia;
I.

La maior noia ge me demena
è l’ora ge me manca *’l dinar;
e quand autrui vez cazer en pena
lo so ponto quando ven en par;
ea luitan alberg andar a cena;
bel om qe è scarso et avar;
e candela ge no luse clara;
perder bon vin per réa carara;
anc falconer per vent a auselara;
arrogant e soza tavernara.

Enoiar me fai e gran pesanza
omo dge s’adire de niente;
e tason q’eo faza a gi m’avanza;
en car consei poner molta zente;
om laro ge no perde baldanza;
zoven ge per cruciar m’adente,
Pur de noia è fata ’sta canzon:

Mat è quel ge se calza speron
per andar descalzo enl’ talon.

Canzoneta, vaten senza noia
a Ug de Pers, q’è de bona voia:
se noia è remasa, la recoia,
qual ne sa plui ge no è erba ni foia.
No me plas fant en cui è i falanza,
ni prodom qe per fraude s’avanza.

Commenti (0)

Condividi
Accedi per pubblicare un commento.

Ancora nessun commento. Sia il primo a commentare.