Teofilo Folengo

Tempus erat quando flores Primavera galantos
spantegat et freddare scolat Apollo brinam.
Sancta facit saltare foras Agnesa lusertas
serpaque scorzato corpore laeta godit.
Capra petit caprum chiamatque cavalla cavallum
quaeque sibi charum cercat osella virum.
Invernata novas armenta biolcus ad herbas
menat, et ad torum calda vedella fugit.
Boschicolae frifolat Philomelae gorga per umbras,
datque suos primo rondina mane sonos.
Te tunc ante meos oculos desgratia duxit,
o Zannina, gulae corda gaiarda meae.
Vix et apena tuum vidi gregnare bochinum,
illico balestram discaricavit Amor.
Discaricavit Amor talem, mihi crede, sagitam
ut prò te veluti pegola nigra bruser.