A gli óchi dla Chèca

Quand ch’a faséva i palunzéin me nès
e ch’a tiréva la còuda mé gatt,
a s’era pécal, mo pécal da fatt
che a préima vésta t’a m’ u n’févi chès.

Mo una matéina am so séntéi d’es grand,
ò guèrs in zèir e pu a i ò ciap la pórta:
– Sta vólta a vag, a vag par la mi sórta
e s-ciao a tòtt, e basta sa sti cmand. –

‘D fura da chèsa a gli ochi a ‘l m’à piséu!
e alòura dri ch’a vléva spavéntèli;
mo lòu a s’ vólta ad bòtt e al slèrga a gli èli
e mè, sa vléiv ch’a faza? A i ò pianzéu.