Chi siga? La sguissa ‘na sgrignàpula
Chi siga? La sguissa ‘na sgrignàpula
e, de cera, la slarga la sua pell,
‘me mì, la nott, e sent che l’aria tucca,
e ‘l ciel, la tèra, e tòma e sguinza,
e, cum’j orb, la curr de là del vess,
de là de l’aria,
la vula nel penser che l’è la mort...
...mort fâ de lüna che la va sü j òmm,
òmm fâ de tèra che suspira al ciel,
tra ‘l vent che strüsa i metéur nel nient,
che van, che tùrnen, j se perd tra i stell,
‘me quel müciàss di gent che, scrufulus,
j ghìggia e, a scarpagòzz, gurghìren sfrunz,
tì, ansia, che da tèra la me tira,
rasa te pàsset al vul d’un sguladur
in due ‘l pissà del temp el se consüma,
cume se ‘n pass l’entràss e, ‘n òlter pass,
un mund che mì me ciama, e che me streppa,
‘na vita mia diversa me mustràss,
e un pass l’è già ‘n regòrd, e la mia ansia,
de culp, l’è via Teodosio, e mì sun sul,
sun sul e sun pü mì, sun de quel mund
due la memoria entra a la visiun...
e, de cera, la slarga la sua pell,
‘me mì, la nott, e sent che l’aria tucca,
e ‘l ciel, la tèra, e tòma e sguinza,
e, cum’j orb, la curr de là del vess,
de là de l’aria,
la vula nel penser che l’è la mort...
...mort fâ de lüna che la va sü j òmm,
òmm fâ de tèra che suspira al ciel,
tra ‘l vent che strüsa i metéur nel nient,
che van, che tùrnen, j se perd tra i stell,
‘me quel müciàss di gent che, scrufulus,
j ghìggia e, a scarpagòzz, gurghìren sfrunz,
tì, ansia, che da tèra la me tira,
rasa te pàsset al vul d’un sguladur
in due ‘l pissà del temp el se consüma,
cume se ‘n pass l’entràss e, ‘n òlter pass,
un mund che mì me ciama, e che me streppa,
‘na vita mia diversa me mustràss,
e un pass l’è già ‘n regòrd, e la mia ansia,
de culp, l’è via Teodosio, e mì sun sul,
sun sul e sun pü mì, sun de quel mund
due la memoria entra a la visiun...